David Bronstein (1924–2006)

Geniusz, który prawie został mistrzem świata 

David Ionowicz Bronstein należał do najbardziej utalentowanych i oryginalnych szachistów XX wieku. W 1951 roku był o krok od zdobycia tytułu mistrza świata – zremisował mecz z Michaiłem Botwinnikiem 12–12, co do dziś uchodzi za jeden z najbardziej dramatycznych pojedynków o koronę. Jednocześnie jego wpływ na rozwój idei szachowych, zwłaszcza w zakresie obrony królewsko-indyjskiej i szachów dynamicznych, sprawił, że wielu graczy i historyków uważa go za jednego z najważniejszych twórców „Złotej ery mistrzów”.

Kreator nowoczesnych szachów, współtwórca obrony królewsko-indyjskiej i autor jednej z najważniejszych książek w historii.

Jewgienij Swiesznikow (1950–2021)

Rebeliant teorii debiutów – naukowiec szachowej logiki, który odważył się zakwestionować dogmaty i wygrał.

Jewgienij Swiesznikow (ang. Evgeny Sveshnikov) urodził się 11 lutego 1950 roku w Czelabińsku. Od początku był buntownikiem – nie interesowały go utarte ścieżki i „słuszne zasady”. W czasach radzieckiej dominacji teoretycznej postawił na coś szokującego:

Luděk Pachman (1924–2003)

Arcymistrz, mistrz strategii pozycyjnej, autor klasycznych podręczników i świadek historii, który związał szachy z filozofią życia.

Luděk Pachman był jedną z najbardziej wszechstronnych postaci świata szachów XX wieku. Urodzony 11 maja 1924 roku w Bělčicach, łączył w sobie talent zawodnika, niezwykłą erudycję teoretyka i odwagę człowieka, który nie bał się mówić prawdy w czasach, gdy słowo mogło kosztować wolność. Stworzył jedną z największych bibliotek szachowych świata, a jego podręczniki formowały styl całych pokoleń graczy – od klubowych amatorów po arcymistrzów.

Savielly (Salo) Tartakower (1887–1956)

Poeta hipermodernizmu – żołnierz, lingwista, aforysta i mistrz, który szachy zamienił w błyskotliwy komentarz do życia.

Savielly Grigoriewicz Tartakower urodził się 21 lutego 1887 roku w Rostowie nad Donem, w rodzinie żydowskiej z galicyjskimi korzeniami. Dzieciństwo spędził we Lwowie, studiował prawo w Wiedniu, walczył w armii austriackiej w czasie I wojny światowej, reprezentował Polskę na olimpiadach szachowych, a po II wojnie światowej osiadł we Francji. Był obywatelem wielu krajów, ale przede wszystkim – obywatelem szachów.