Adolf Anderssen (1818–1879)

Romantyk, artysta, nauczyciel logiki – mistrz piękna kombinacji i symbol epoki ofiar.

Adolf Anderssen urodził się 6 lipca 1818 roku we Wrocławiu (Breslau) i przez całe życie był związany z tym miastem.

David Bronstein (1924–2006)

Geniusz, który prawie został mistrzem świata 

David Ionowicz Bronstein należał do najbardziej utalentowanych i oryginalnych szachistów XX wieku. W 1951 roku był o krok od zdobycia tytułu mistrza świata – zremisował mecz z Michaiłem Botwinnikiem 12–12, co do dziś uchodzi za jeden z najbardziej dramatycznych pojedynków o koronę. Jednocześnie jego wpływ na rozwój idei szachowych, zwłaszcza w zakresie obrony królewsko-indyjskiej i szachów dynamicznych, sprawił, że wielu graczy i historyków uważa go za jednego z najważniejszych twórców „Złotej ery mistrzów”.

Frank James Marshall (1877–1944)

Czarodziej kombinacji – amerykański wojownik, który zamieniał zwykłe pozycje w fajerwerki na szachownicy.

Frank Marshall urodził się 10 sierpnia 1877 roku w Nowym Jorku, ale dzieciństwo spędził w Kanadzie. Pierwsze sukcesy odnosił jeszcze jako nastolatek, a w wieku niewiele ponad dwudziestu lat należał już do czołówki świata. W epoce Laskera, Capablanki, Alechina i Rubinsteina był jednym z tych, którzy nadawali szachom kolor – dosłownie i w przenośni.

Max Euwe (1901–1981)

Max Euwe to profesor przy szachownicy – mistrz świata, który udowodnił, że logika, praca i konsekwencja mogą pokonać nawet największy talent.

Max Euwe 1935–1937

Paul Morphy (1837-1884)

Geniusz z Nowego Orleanu – pierwszy nieoficjalny mistrz świata, który grał jakby widział przyszłość.

Paul Charles Morphy urodził się 22 czerwca 1837 roku w Nowym Orleanie w rodzinie o francusko-hiszpańskich korzeniach. Jego ojciec był sędzią, a matka pochodziła z rodziny muzyków – atmosfera domu sprzyjała rozwijaniu intelektu i sztuki. Mały Paul nauczył się zasad szachów, obserwując jak grają jego krewni – zanim jeszcze ktokolwiek wytłumaczył mu reguły.