Aron Nimzowitsch (1886–1935)

Rewolucjonista myśli szachowej – buntownik, filozof, nauczyciel logiki i twórca nowoczesnego stylu gry.

Aron Nimzowitsch urodził się 7 listopada 1886 roku w Rydze, wówczas części Imperium Rosyjskiego (obecnie Łotwa). Wychował się w inteligenckiej rodzinie, w której szachy traktowano nie jako grę, lecz jako formę intelektualnego wyzwania. Od najmłodszych lat fascynowała go logika, język i systemy myślenia – cechy, które przeniósł na 64 pola.

Mój system – Aron Nimzowitsch

Jedna z najważniejszych książek w historii szachów – dzieło, które nauczyło pokoleń graczy myśleć strategicznie.

„Mój system” Arona Nimzowitscha to kamień milowy w rozwoju teorii szachowej. Po raz pierwszy wydana w latach 1925–1927 w języku niemieckim, książka wprowadziła pojęcia, które na zawsze zmieniły sposób postrzegania pozycji: blokada, profilaktyka, nadkontrola, izolowany pionek – słowa dziś powszechne, wówczas rewolucyjne.

Nimzowitsch był nie tylko arcymistrzem, ale i filozofem szachów. Jego styl łączył logikę z ironią, teorię z praktyką. „My System” to nie tylko podręcznik – to manifest nowoczesnego myślenia na 64 polach.

Richard Réti (1889–1929)

Filozof hipermodernizmu – mistrz idei, który nauczył świat kontrolować centrum z dystansu.

Richard Réti urodził się 28 maja 1889 roku w Pezinoku (ówczesne Austro-Węgry, dziś Słowacja). Pochodził z intelektualnej rodziny, studiował matematykę i filozofię. Szachy były dla niego czymś więcej niż grą – były laboratorium myślenia. Podczas gdy klasycy od Morphy’ego po Steinitza budowali swoje zasady wokół bezpośredniego zajmowania centrum, Réti zadał prowokacyjne pytanie: czy naprawdę musimy stawiać piony w centrum, żeby je kontrolować?

Savielly (Salo) Tartakower (1887–1956)

Poeta hipermodernizmu – żołnierz, lingwista, aforysta i mistrz, który szachy zamienił w błyskotliwy komentarz do życia.

Savielly Grigoriewicz Tartakower urodził się 21 lutego 1887 roku w Rostowie nad Donem, w rodzinie żydowskiej z galicyjskimi korzeniami. Dzieciństwo spędził we Lwowie, studiował prawo w Wiedniu, walczył w armii austriackiej w czasie I wojny światowej, reprezentował Polskę na olimpiadach szachowych, a po II wojnie światowej osiadł we Francji. Był obywatelem wielu krajów, ale przede wszystkim – obywatelem szachów.